Motywacja w zarządzaniu zespołem – strategie, przykłady i narzędzia. Część 2 -

Moving Motivators – podejście Agile

Jurgen Appelo wprowadził narzędzie Moving Motivators, wskazując 10 czynników motywacji wskazując na większą złożoność naszego mentalnego umysłu i możliwość istnienia większej ilości czynników budujących naszą motywację.

10 czynników motywacji:

Ciekawość – mam mnóstwo rzeczy do zbadania
Wpływ – mam wpływ na to, co dzieje się wokół
Cel – mój cel życiowy jest odzwierciedlony w pracy
Honor – moje wartości są odzwierciedlone w tym, co robię
Status – mam ugruntowaną pozycję w zespole
Wolność – mam autonomię w realizacji zadań
Akceptacja – jestem akceptowany przez otoczenie
Relacje – mam dobre relacje z ludźmi
Mistrzostwo – to, co robię, jest wyzwaniem, ale w moim zasięgu
Porządek – istnieją zasady zapewniające stabilność

Przykład z życia

Jako manager niewielkiego zespołu specjalistów wykorzystałam karty Moving Motivators do lepszego poznana się zespołu. Każdy otrzymał swój zestaw i miał ułożyć profil swojej koleżanki (też brałam w tym udział). Następnym etapem było poprawienie ułożonego profilu przez sama zainteresowaną, czyli koleżankę której był profil. Przy okazji osoba od razu opowiedziała ze swojej perspektywy o 3 głównych motywatorach z listy. Wsparło to zrozumienie w zespole. Jednocześnie warto pamiętać o zastosowaniu metody w zespole znającym się, długo ze sobą pracującym i otwartym na feedback.

Metoda SPP – sens, predyspozycje, przyjemność

Jeśli masz równowagę miedzy sensem, przyjemnością i predyspozycją, to osiągasz większe poczucie spełnienia, stajesz się szczęśliwy. Ważne jest, aby w codziennych swoich działaniach dążyć do równowagi, aby dbać o każdy z obszarów. Taki wniosek pojawia się w metodzie SPP (sens-predyspozycje-przyjemność) opisanej przez Tal-Ben – Shahal, gdzie poszczególne obszary możemy rozumieć jako:

Sens – praca zgodna z wartościami
Predyspozycje – odpowiednie kompetencje i poczucie „flow”
Przyjemność – radość z wykonywanej pracy

Przykład z życia

Czas ocen okresowych był dla mnie okazją do przyjrzenia się obszarowi indywidualnych predyspozycji pracownika (kompetencji) do wykonywania obowiązków. Jednocześnie wykorzystywałam ten czas na rozmowę o obszarach pracy sprawiających najwięcej przyjemności. Jeżeli była taka możliwość planowałam wtedy wyzwania lub cele roczne dla pracownika w tym obszarze, aby aspekt przyjemności zagwarantować.

Poziomy motywacji wg Gravesa

Clare W. Graves wskazał, że nasze poziomy świadomości zmieniają się wraz z doświadczeniami.

Wraz z rozwojem zmieniamy podejście do życia, dopasowując się do środowiska. Opisane poziomy C.W. Gravse pozwalają budować profile motywacyjne oparte na wartości, które mogą zmieniać się w trakcie naszego życia.

Scharakteryzowane poziomy to:

BEZPIECZEŃSTWO I PRZYNALEŻNOŚĆ – ważne jest bezpieczeństwo i bycie częścią małej wspólnoty

WŁADZA I POZYCJA – ważny jest indywidualizm jednostki oraz siła i determinacja w działaniu
PRAWO I PORZĄDEK – ważne jest przestrzeganie zasad, procedur, działanie zgodnie ze strukturami dla dobra swojego i ogółu
WYZWANIA I SUKCES – ważna jest jednostka, jej przedsiębiorczość, osiąganie sukcesu i uznania
WSPÓŁPRACA I TOLERANCJA – ważne są więzi społeczne, nawiązywanie kontaktów, docenianie różnic i budowanie współpracy
ROZWÓJ I SYNERGIA – ważne jest myślenie systemowe i widzenie w tym indywidualności jednostki, stawianie na samorozwój
HARMONIA I INTEGRACJA – świat jest postrzegany jako miejsce wzajemnych połączeń, holistyczne podejście.

Model jest o tyle ciekawy, że opiera się miedzy innymi na naszych doświadczeniach, które też nabywamy w ramach interakcji ze środowiskiem. Dodatkowo praca z profilem motywacji może polegać na analizie poziomów, które są dla mnie ważne oraz analizie poziomów , na które nie zwracam uwagi. Poziom nie wykorzystany może być nasza stratą, odbierać nam możliwości – w taki sposób możemy spoglądać na to, co dla nas jest istotne.

Przykład z życia

Miałam przyjemność być zaproszona przez swojego szefa do pracy nad określeniem swojego profilu, otrzymałam następnie informacje charakteryzujące każdy z obszarów oraz wskazówki, jak mogę każdy profil wykorzystać w pełni. Bardzo rozwojowe spotkanie. Gdy po 5 latach ponownie wykonałam ćwiczenie ze swoim profilem widziałam różnicę i to w jaki sposób „zaprosiłam do swojego życia” wszystkie poziomy modelu.

Podsumowanie – jak wykorzystać motywację w zarządzaniu zespołem?

Każdy człowiek jest indywidualnością w swoim podejściu. Współpraca zespołowa z uwzględnieniem tej indywidualności wspiera realizację zadań grupy.

Jak pisał John Adair w książce „Anatomia biznesu”:

„Grupy i organizacje powinny akceptować indywidualistów jako tych, którzy podążają niezależnym traktem w myśleniu i działaniu.”

Wykorzystujmy różnorodne strategie motywacji i bądźmy elastycznymi managerami.